Zerwano Go z drzewa krzyża

dorodny dojrzały owoc

rumiany krwistą czerwienią

W ogrodzie zasadzono

w grobowej ciszy ziemi

zroszonej łzami żalu

z nawozem podłych uczynków

Szybko wzeszło to ziarno szczęśliwe

płodnie wybiło się w górę

bym po konarach jak drogą

Nim żwawo wspiął się ku niebu

Znów dziecko niewinne